Bugün 30 Ağustos Zafer Bayramı aslında bütün her şeyin bitiği acıların. Yoklukların çilelerin muştuya döndüğü gün. Bugün yedi düvele karşı verilen amansız ve çetin mücadelenin noktalandığı gün. Birilerinin hasta adam diyerek ülkeyi karış karış işgal etmesi yetmiyormuş gibi mabetlerimize kutsallarımıza saldırması milli ve manevi değerleri ayaklar altına   almasına dur denilen büyük gün.

Zafer ancak inan insanlarla kazanılır. Anadolu’da yakılan   Kuvayi milliye hareketi ve ulu önder Mustafa Kemal ATATÜRK zafere inanmasa bugün acaba Türkiye diye devlet olacak mıydı? Günümüzde bile vatanımızın bir parçasını başkalarının olduğunu söyleyen insanlarlamı zafer kazanacağız.

Anadolu insanı Atatürk’e inanmak yerine İdam fermanlarına. Şeyhülislam fetvalarına, kendi vatanını, sarayını İngilizlere teslim eden padişahlara inansa acaba bugünkü Türkiye olur muydu?

Anadolu insanı Hurafeler. Fermanlara Mondroslara, Sevrlere inanmak yerine akla bilme fenne inanmasaydı bugünkü Türkiye olur muydu?

Tek kelimeyle olmazdı.

Bu nedenle inanmakla başladı her şey. Kurtuluşa inanmakla, zafere inanmakla başladı. Atatürk Kurtuluşa inandı, Atatürk zafere inandı. Koca bir millet doğusundan batısına kuzeyinden güneyine Atatürk’e inandı.  Bu inanmışlık bu adanmışlıkta ülkeye zaferi getirdi.  26 Ağustos’ta başlayan büyük taarruza size yazacak ya da 30 Ağustos günü olanları size anlatacak değilim. Her yerde yazıyor. Merak eden araştırıp okur. Benim için en önemli olay zafer olan inanç kısmıdır.

Günümüz Türkiye’sinde büyük Türkiye idealine inanan bir avuç insan olsa belki bu günkü yaşanan sıkıntılarıda bir kalemde yok edeceğiz. Ancak İnanılacak lider. İnanılacak değer kalmamış bir ülkede neyin zaferi yakalanabilir. Başta bu ülkeyi yönetenlerin bu ülkenin değerlerine saygısı kalmamışsa bize kim saygı duyar. 21. Yüzyılın Türkiye’sinde e-reçetelere eklenen yabancı dillere bakınca insan o gün mü işgal edildik yoksa şimdimi demekten kendini alamıyor

Ülkemizin kuruluş felsefinden uzaklaştığımız her gün ülkemiz karanlıklara gark oluyor. Kurtuluş savaşını neden yaptık neden binlerce şehit verdik. Neden on beşliler türküleri yakıldı bunları düşünmeden, Kara Fatmaları, Nene Hatunların, Sütçü İmamların, Kubilayların, verdiği mücadeleyi anlamadan 30 Ağustos kuru kuraya kutlu olsun dediğimiz için ülkemiz bugün bu halde ekonomik sıkıntılarla terörle mücadele etmek zorunda kalıyor kalmayada devam edecek.  Çünkü ülkemiz temel değerleri birer birer yok oluyor. Bir imam hatip okulunda erkek öğrencilere tecavüz ediliyor. Eski bir millet vekili çıkıp tecavüze uğrayan bizim çocuklarımız onlara ne oluyor diyor. Başka bir yerde yine çocuklar taciz ve tecavüze uğruyor çocuğun rızası var diyorlar. Birileri bunu derken millet susarsa, meclis susarsa birileri çıkıp Hatay süriyenin demeye cesaret bulur. 

 Bu yüzden bu ülkenin düzeleceğine millet olarak inanmamız gerek.  Millet olarak haksızlığa yanlışa yanlış dememiz gerek. Dinimizde haram kılınan işleri helal gibi göstererek bu inancı tahsis edemeyiz. Bu nedenle millet olarak kendimize dönmemiz gerek. Kendi milli değerlerimize inancımıza ahlaki toplumsal   kurallarımıza her ne ad altında olursa olsun zedelenmesine göz yummamız gerek. Böyle yaparsak işte   30 ağustoslar işte binlerce şehit anlam bulur aksi halde korkarım ki ülkemizi daha büyük sorunlarla karşı karşıya kalacaktır.

Unutmamamız gereken    Vatanı olmayanın dini olmaz, namusu olmaz, şerefi olmaz, ezanı. Kuranı olmaz.  Bu vatanı bizlere emanet eden ecdadımızın kemikleri sızlamasın.  Yanlışa yanlış diyelim haksıza haksız. Bananecilikten neme lazımcılıktan kurtulalım.   Vatanımız her türlü siyasetin üzerinde tutalım.  İşte o zaman   zaferler anlam kazanır. İşte o zaman akan kan ve şehitler huzur bulur.

30 Ağustos Zafer Bayramımızı kutluyor bize bu kutsal toprakları bırakan başta Mustafa Kemal ATATÜRK ve ebediyete göçmüş   bütün vatan sevdalılarını rahmetle anıyor. Hatıraları önünde saygıyla eğiliyorum.