Konumuza geçmeden önce bir Ramazan ayını daha geride bırakmanın hüznü ile Ramazan bayramına kavuşmanın sevincini bir arada yaşıyoruz. Bu vesile ile hepimizin Ramazan bayramı mübarek olsun.

Her ne kadar bu bayram İslam âleminin bir bayramı olsa da yine bu bayramda da Filistin de İran da, Doğu Türkistan da ve daha pek çok belde de Müslümanlar öldürülüyor. Başta çocuklar ve kadınlar katlediliyor. Dağınık, sindirilmiş, satın alınmış, birleşememiş İslam coğrafyasından savaş eksik olmuyor ve olmayacakta. Ne zaman ki kendi ayakları üzerine kalkacak, emperyalizmin kölesi olmayacak, hakiki inanan ve tüm insanları insan olduğu için sevecek gerçek inananlar oluruz o zaman bu savaşlar biter. Tüm bu olup bitene rağmen bayramsa bayramımız mübarek olsun diyerek konumuza dönüyorum

Film ve dizilerde kötü adam veya kötü kadın karakteri, başrol oyuncusunun karşısında çatışmayı körükleyen ve filmin akmasını sağlayan ana etkenlerden biridir. Kötü karakter ne kadar kötü ise ana karakterin yani başrolün mücadelesi o kadar çetin olur. Bu çetin mücadele de filmi izlenir kılar.

Peki, kötü karakteri canlandıran oyuncunun yaptığı rol, onun gerçek hayatını nasıl etkiler? Bu çok merak edilen ama çoğu zaman yanlış anlaşılan bir konu. Kısa cevap: genellikle doğrudan bir “karakter bulaşması” olmaz, ama bazı durumlarda oyuncunun psikolojisine geçici etkiler görülebilir.

Biraz daha derin bakalım. Öncelikle rol ile gerçek kişilik arasındaki ayrıma bakmak gerekir. Profesyonel oyuncular, rol ile gerçek benliklerini ayırmayı öğrenir. Ancak bu ayrım her zaman %100 keskin olmayabilir. Oyuncular karakterin duygu dünyasına girer. Ama bu, onların o kişiliğe dönüşmesi anlamına gelmez.

Diğer bir alan da Method Acting” etkisi. Bazı oyuncular Method Acting denilen yöntemi kullanır. Bu yöntemde: Karakter gibi düşünür, yaşar, hissederler. Set dışında bile rolün içinde kalabilirler. Bu durum, geçici ruh hali değişimlerine, yoğun stres, karanlık düşünceler veya yalnızlaşmaya yol açabilir.

Tüm bu canlandırmaların bir de psikolojik yansıması olur. Kötü karakter oynayan bir aktör, daha sinirli, gergin veya içe dönük hissedebilir. Empati nedeniyle karakterin karanlık tarafını içinde deneyimler. Ama bu genelde geçicidir. Rol bittikten sonra normale dönülür.

Bu tür farklılıklar kişiliğe bağlı olarak da değişir. Yani her oyuncu aynı şekilde etkilenmez. Psikolojik dayanıklılığı yüksek olanlar, daha az etkilenir. Role fazla kapılanlar, daha çok etkilenir.

Tabi bu etkilerden korunma yöntemleri de mevcuttur. Birçok oyuncu bu etkileri azaltmak için set dışında karakterden bilinçli olarak çıkar. Spor, meditasyon, sosyal hayatla denge kurar. Psikolojik destek alır.

Sonuç olarak kötü bir karakter oynamak, oyuncuyu kötü biri yapmaz. Ama geçici duygusal etkiler bırakabilir. Aslında oyunculuk tam da bunun üzerine kuruludur. Kendi olmayan birine dönüşüp, sonra tekrar kendine dönebilmek.

Bu konuyu bu hafta noktalayalım. Ve haftaya, kötü karakteri oynayan aktörün o rolle özdeşleşmesini işleyelim.

Devam edecek...