Şehirler sadece binalardan ibaret değildir. Onları asıl şehir yapan, içinde yaşayan insanların o kente duyduğu bağlılık, güven ve aidiyet hissidir.

Bursa’nın en dikkat çeken ilçelerinden biri olan Nilüfer’de son iki yılın özeti, işte tam da bu duygunun inşası üzerine kurulu.

Nilüfer Belediye Başkanı Şadi Özdemir’in yaptığı değerlendirme toplantısında öne çıkan en önemli vurgu “Nilüferliyim” duygusu oldu. Aslında bu ifade, klasik belediyecilik anlayışından çok daha fazlasını anlatıyor.

Başkan Özdemir’in iki yıllık görev süresini değerlendirdiği toplantıyı takip ederken, zihnimde sadece tamamlanan ihaleler veya dökülen asfaltlar canlanmadı. Aksine, bir kenti "kent" yapan o görünmez bağın; yani aidiyet duygusunun nasıl yeniden inşa edildiğine dair bir yol haritası izledik.

Hepimiz biliriz; belediyecilik çoğu zaman "eser siyaseti" adı altında beton binalara hapsedilir. Ancak Başkan Özdemir, geride kalan iki yılın özetini fiziksel yatırımlardan ziyade, vatandaşın kendini "evinde hissetmesi" üzerine kurmuş. Bir insanın yaşadığı sokağa, mahalleye ve nihayetinde kentine güven duyması; bin katlı binalardan daha sarsılmaz bir temeldir.

Özdemir’in şu cümlesi aslında yeni dönemin manifestosu niteliğinde: "Kişiye değil, kurallara göre belediyecilik."

Bu, yerel yönetimlerde duymaya pek alışık olmadığımız, hatta biraz "devrimsel" bir çıkış. Çünkü bizde genellikle "tanıdığı olanın işi görülür" algısı hakimdir. Nilüfer’de bu algının yerini kurumsal bir adaletin alıyor olması, sadece bir yönetim tercihi değil, aynı zamanda demokratik bir olgunluk göstergesidir.

Toplantıda dikkat çeken detaylardan biri, mahalle komitelerinin veto yetkisiydi. "Mahalle komitesi onay vermiyorsa o işi yapmıyoruz" diyebilmek, başkanlık koltuğunun gücünü halkla paylaşmaktır. Ortak akıl, sadece broşürlerde süslü bir kelime olarak kalmamış; bizzat karar mekanizmasının merkezine yerleşmiş.

Belediye binasının içindeki iklim değişmeden, dışarıya bahar gelmez. Çalışan memnuniyetinin son altı yılın zirvesine çıkması tesadüf olamaz. Maaş ödemelerinin dengelenmesi, personelin kendini değerli hissetmesi ve liyakatin ön plana çıkması, doğrudan sokağa yansıyan hizmetin kalitesini artırıyor. 2 bin 500’den fazla personelin bu sürece "memnuniyetle" ortak olması, belediyenin ne kadar sağlıklı çalıştığının kanıtı.

Nilüfer, Bursa’nın sadece modern yüzü değil, aynı zamanda sosyal belediyeciliğin laboratuvarı olma yolunda ilerliyor. Şadi Özdemir, iki yıllık süreçte paranın asıl sahibinin halk olduğunu hatırlatarak; kadınların, çocukların ve doğanın korunduğu bir kale inşa ediyor.

Yazının başında dediğim gibi; mesele sadece yol yapmak değil, o yoldan geçen insanın yüzünü güldürebilmektir. Görünen o ki, Nilüfer’de önümüzdeki yıllarda betonun soğukluğunu değil, dayanışmanın sıcaklığını ve kuralların adaletini daha çok konuşacağız.

Zira bir kentte "evimdeyim" diyebilmek, en büyük lükstür.