Her toplum için milli ve dini bayramlar önemlidir.

Yıl boyunca yoğun hayat temposunun içinde çoğu zaman birbirimizi ihmal ediyor, gönül kapılarımızı farkında olmadan kapatıyoruz. İşte tam da böyle zamanlarda Kurban Bayramı gelir; sadece sofralarımıza değil, kalplerimize de bereket bırakır. Modern dünyanın unutturmaya çalıştığı en önemli değerleri yeniden hatırlatır bizlere… Paylaşmayı, yardımlaşmayı, sabrı, şefkati ve kardeşliği…

Bayram sabahında camilere koşan insanlar yalnızca bir ibadeti yerine getirmiyor; aynı zamanda bir milletin ortak vicdanını da ayakta tutuyor.

Çünkü kurban, sadece kesilen bir hayvan değildir. Kurban; bencilliğin kesilip atılmasıdır. Kırgınlıkların sona ermesidir. İhtiyaç sahibinin kapısını çalabilmektir.

Özellikle ekonomik zorlukların arttığı günümüzde, bayramların anlamı daha da büyüyor. Bir çocuğun yeni bir kıyafetle yaşadığı mutluluk, yalnız yaşayan bir yaşlının çalınan kapıyla hissettiği sevinç, uzaktaki bir akrabanın aranmasıyla oluşan tebessüm… İşte bayramın gerçek ruhu burada saklı.

Eskiden mahalle kültürü vardı. Bayram sabahları çocukların neşesi sokaklara taşardı. Büyüklerin elleri öpülür, sofralar kalabalık olurdu. Şimdi teknoloji hayatı kolaylaştırsa da insanlar arasındaki mesafeyi bazen daha da artırıyor. Aynı evin içinde bile birbirine uzak kalan insanlar haline gelebiliyoruz.

Ve elbette bayram, sadece hayatta olanlarla kucaklaşmak değildir; bu toprakların en asil bayram geleneği vefadır. Bayram sabahları, dualarla çalınan ilk kapı mermer taşlardır. Aramızdan ayrılan, geride sadece güzel hatıralar bırakan sevdiklerimizin, yakınlarımızın sessiz yurtlarını ziyaret etmek, bayramın o manevi bereketini onlara da taşımaktır.

Mezarlıklar bize hayatın geçiciliğini fısıldarken, sevginin ve duanın ise ebedi olduğunu hatırlatır. Bu bayram da, üzerimizde hakkı olanları dualarımızla mezar başlarında yad etmeyi, onlara bir Fatiha ile "biz buradayız ve sizi unutmadık" demeyi ihmal etmeyelim.

Kabirler bize susarak çok şey anlatır…

Bayram bazıları için bayram neşesi değil, sessiz bir hüzündür…

Aslan ölür çakallara bayram olur.

Kim bir mümini kasten öldürürse cezası, içinde ebedi kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, onu lanetlemiş ve onun için pek büyük bir azap hazırlamıştır. (Nisa/93)

“Konu ne olursa olsun, verdiğin 'üzüntü' ve aldığın 'ah' bir cam parçasından daha keskindir. Dönüp dolaşıp üzerine basarsın. Kime ne yaparsan bir gün aynısını yaşarsın.” (Hz. Mevlana)

Kurban Bayramı’nın bir diğer önemli yönü ise toplumsal dayanışmayı güçlendirmesidir. Paylaşılan her lokma, aslında toplumun mayasını sağlamlaştırır. Çünkü bir ülkede insanlar birbirinin halinden anlamayı bırakırsa, yalnızlık büyür. Bayramlar ise o yalnızlığı azaltan en güçlü manevi köprülerden biridir.

Bu güzel bayram iklimine, sevdiklerimize kavuşma heyecanına gölge düşmesin diye yola çıkacak olanlara da hayati bir hatırlatma yapmak gerekiyor. Memleket yolları sabır ister, dikkat ister.

Unutmayalım ki, bizi bekleyenlerin bayramı, bizim oraya ‘erken’ varmamızla değil, ‘sağ salim’ varmamızla başlayacak. Trafik kurallarına harfiyen uymak, sadece bir yasal zorunluluk değil, direksiyon başındayken birbirimizin canına ve hakkına saygı göstermektir; yani bayramın o şefkat ruhunun yollara taşınmasıdır. Lütfen hızımızı değil, dikkatimizi artıralım; sevdiklerimizi hüzne boğmayalım.

Unutmayalım…

Bayramlar takvimdeki sıradan günler değildir. Bayramlar, insan olmanın yeniden hatırlandığı özel zamanlardır.

Kurban Bayramınızı en içten dileklerimle kutluyor, sağlıklı ve huzurlu nice bayramlar diliyorum.