Geçmişe dönüp baktığımızda o zaman ki düşüncelerimiz, beğenilerimiz, yaşam tarzımız gitmiş, yerine bambaşka büyük bir değişime uğramış yeni bir kişilik gelmiş olduğunu görebiliriz. “Hiç tarzım değil, dinlemem " dediğiniz müzik ruhunuzu dinlendirir. Sevmem yemem dediğiniz yemek en baş tercihiniz. Beğenmediğiniz renkler göz zevkinizin baş tacı. Yüksek ses, kalabalık ortamlar bulunmak istemediğiniz alanlar arasında.

Oysa bir zamanlar geçmişteki büyüklerinle fikir çatışmasında bulunduğun her şey bu gün başına gelmiş. Meğerse onları anlayabilmenin yolu, onların yaşına gelmekmiş. Hayatını cehenneme çevirdiklerini düşündüğün büyüklerine hak vermeye başlıyorsun. Zaman geçtikçe roller de değişiyor. En büyük tercihlerin; sakinlik, sessizlik ve huzur.

Meğer cahil diye adlandırdığın büyüklerin akıllıymış sen bilmemişsin. Karşılarında ilk gördükleri insanları analiz etmeyi, iyiyi kötüyü bir bakışta çözdükleri için bazı arkadaşlarına neden yasak koyduklarını şimdi daha iyi anlayabiliyorsun.

Yaşla birlikte insan sarrafı olunduğunu öğreniyorsun. Her şey vakti gelince tecrübe ediliyormuş. Bir çiçeğin vakitsiz açtığını gördünüz mü hiç. Her şeyin bir saati, sırası mutlaka oluyor. Her şeyin sırası vakti olmalı ama vakti saati kaçırmadan yapmamız gereken, ihmale gelmeyeceklerimiz de var. Örneğin ihmal etmeden, ertelemeden her zaman annemizi arayıp sormalı, gönlünü almalıyız. Babamızla saygıyı, dozu kaçırmadan ilgilenmeliyiz.

Çocuklarımıza her an bol bol vakit ayırmalı, onları bolca dinlemeliyiz. Anladığımızı, yanlarında olduğumuzu hissettirmeliyiz. Erkek kardeşimizle samimi içten, kız kardeşimizle anaç, şefkatle candan, arkadaş ve dostlarla neşeli, empati kurarak konuşmalı, sevdiklerimizi ihmal etmemeyi, iletişim kurmanın vaktini kaçırmamayı bilmeliyiz.

Huzuru kalabalıkta, çoklukta, uzakta aramak yerine, yanımızda sahip olduklarımızda bulmalıyız. Bizi sevenlerin değerini bilmeli, onları kaybetmemeye çalışmalıyız.

Saygılar