Öyle insanlar vardır ki şarap gibi yıllar geçtikçe değer kazanırlar, zaman onlardan çok şey alıp götüremez. Siz çocukken tanıdığınız biri yıllar sonra aynı yerinde sayarken, değişen sadece kendinizin olduğunu fark edersiniz. Buda size ağır gelir. "Böyle bir şey nasıl oluyor? Ben neden öyle değilim ?" Soruları beyni yorar .

Hep inandığım güzel bir söz var. "Kaplumbağaların ağır hareket ettikleri için uzun ömürlü oldukları." Yürekten inanıyorum buna. Cümledeki "Ağır olmak' ifadesini 'Sakin huzurlu " olmak olarak algılıyorum.

Öfke kontrolünü kaybedenlere karşı, "stratejik sessizliği" uygulamak, bilinçli ve iradeli bir şekilde sessiz kalmak, kişinin kendi üzerindeki hakimiyetinin gücüdür.
Sanıldığının aksine karşımızdakinden korktuğumuzu değil, karşımızdakinin düşük frekanslı enerjisine yenik düşmeyip, kendi yüksek enerjimizde kalmayı başarmaktır. Huzurumuzu kaçıranlara verilecek en güzel cevap, onları görmezden gelmek, yok saymaktır. Bunu yapmak da büyük bir erdemdir.
Yapamayanların sonu genç yaşta dert sahibi olup, kronik hastalıklarla boğuşmaktır. Her geçen gün genç yaşta kalp krizi geçirenlerin sayısı artmakta. En basit rahatsızlıkların başında bile sinir stres var. Bu kadar artma nedeni de sabır ve sakinliği unutmaktan geliyor.

Her şeye balıklama atlayarak sinirlenmek, havada uçarak tekmeler sallamak, kadın çocuk gözetmeden ulu orta kavga çıkarmak, insanlıktan çıkmak, saygıyı ve sevgiyi unutmaktır. Bu şekilde yaşama devam etmek erken emekliliği doğurur. Genç yaşta güzel günleri göremeden farklı bir dünyaya göç etmeyi hızlandırır.

Güncel sorunlar yaşam devam ettiği sürece var olacaktır. Ne yaparsak yapalım bu sorunlardan kaçış yok ama sorunları yok saymak var. Evet, görmezden gelmek ve basitleştirmek var.

Sağlıklı yaşamın sırrı; sakin, sessiz, sabırlı, sağduyulu olmakla başlar.

Saygılar