Halkoyunları camiasının bir ferdi olarak zaman zaman bir araya gelip dertleştiğimiz kadim dostlarla “halkoyunları”nın temel sorunları üzerinde olan muhabbetlerimizde ortak tespitimiz “Halkoyunları”nın temelde Milli Eğitimin ve Kültür Bakanlığının esastan konusu olduğu bir SPOR DALI OLMADIĞI ve özellikle gelecek nesillere aktarılması hususunda Milli Eğitim Bakanlığı’nın bu konuda özel bir politika üretmesi gerekliliği oluyor.

Okullarda halkoyunları öğretiminin milli eğitim konusu olarak değerlendirilmesi konusunda bir sohbetin yazıya dönüşmüş halini taşıyalım istedim bugün köşemize.

Ulusal kültürümüzün içinde geniş bir yer tutan halk oyunlarımızın öğretimi, iletişimi, çeşitli yayınlar ve gösterilerle sunulmaktadır. Bu etkinlikler özel ve resmi kuruluşlarla birlikte tüm yörelerde, kişilerin kendi bilgi ve deneyimleri doğrultusunda yapılmaktadır. Bu çalışmalarla yapılan öğretim, kontrol altına alınmış ve disiplinli bir görünüm içinde, Türk terbiye göreneğine uygun olarak kendi akışını sürdürmektedir.

Halk oyunları, bugün okullarda, genel olarak “Sosyal Çalışma” programları içinde, okul idaresi ve okul aile birliklerinin işbirliği ile yapılmaktadır. Bu çalışmalar ya okul öğretmenleri, ya öğrenci başı ücretlendirilerek bir antrenör/usta öğretici veya “dernekler” de yetişmiş oyuncu elemanlar tarafından yapılmaktadır. Maddi yetersizlikleri dayanak olarak kullanan dolayı pek çok okul çalışmalara yanaşmamaktadır.

Hâlbuki halk oyunları öğretiminin “Milli Eğitim” konusu olarak ele alınması, çağdaş bir eğitim sisteminin oluşmasına sebep olacaktır.

Halk oyunlarının en önemli özelliklerinden olan “Milli Duygu” anlayışı içinde, öğrencilerin dostluk, arkadaşlık, sorumluluk, sanat, sevgi, estetik, kendini tanıma, kendine güven gibi duyguları geliştirir. Gelecek yaşantılarında gerekli bilgi ve becerileri kazanmalarına büyük çapta olanak sağlayacaktır.Ayrıca halk oyunlarının sportif yönünün de hazine niteliğinde olduğu düşünülürse bu tarz eğitimin ne derece yararlı olacağı kendiliğinden ortaya çıkacaktır.

Bu eğitim ilköğretim çağında başlamalı. Halk oyunlarımızın renkli ve görkemli görünümü ile çocuksu gönüllerde bir sevgi yaratılmalıdır. Ortaöğretimdeki gençlerimiz, ilköğretim alışkanlığı ile daha da bilinçlenmiş olarak, halk oyunları öğrenimine devam ettirilmelidir.

Bu uygulamada “Milli Kültür” değerleri esas alınacağından, ülke çapında uygulanacak yaygın bir eğitim sonucu, bölgeler, yöreler, hatta okullar arası bir yakınlaşma, gençler arasında arkadaşlık, dostluk ve yine vatan sathında bir bütünleşmeye olanak sağlanacaktır.

Halk oyunlarımızın öğretimini en mükemmel seviyeye çıkarmak şüphesiz hepimizin arzusudur. Diğer ülkelerin halk oyunlarına verdiği değer, ortaya koydukları eğitim ve öğretim metotlarına bakıldığında açıkça görülmektedir.

Gelişmiş ülkeler halk dansları/oyunlarını eğitim ve öğretim sistemlerinin bir parçası olarak yerleştirmiş ve bireylerine bu kültür bilincini küçük yaşta vermeye başlamıştır. Okullara, mutlaka sportif ve kültürel faaliyetleri için bakanlık tarafından ödenek aktarılmalıdır. Bu faaliyetlerin çoğaltılarak düzenli yapılması sağlanmalıdır.

Bakanlığımıza bağlı tüm okul ve yaygın eğitim kurumlarında yönetim ve idari kadroda bulunan yöneticiler kültürel faaliyetlere önem vermelidir. Bilinmeli ki kültürlerini kaybeden milletler “millet” olma vasfını da kaybederler. Onun için bu faaliyetlerden biri olan halkoyunlarına bakış açılarını değiştirmelidirler.

Bunu sadece faaliyet olsun diye yapmamalıdırlar. Kendi birimlerinde yapılan bu kültürel çalışmaları çocuklara detaylı anlatarak onların yaptıkları faaliyetin büyüklüğünü ve güzelliğini aşılamalıdırlar.

Bu sohbet ve tespitlerin genel olarak kabul gördüğü konusunda hiç şüphem yok. Bu konuda hazırlanmış olan bir dosyayı özel bir seri olarak sizlerle paylaşacağım.