“Nerede o eski Ramazanlar” dedirten 7 Ramazan geleneği ve eğlencesi

Aşağıdaki gelenek ve eğlencelere bakınca insan gerçekten ‘Nerede o eski Ramazanlar’ demekten kendini alamıyor. Bu gelenekler; iyiliğin, yardımseverliğin ve hoşgörünün ayı olan Ramazan’ın anlamını bize yeniden hatırlatıyor.

Osmanlıdan günümüze Ramazan ayı’nın vazgeçilmez sahne şovları arasında Aşuk ile Maşuk yer almaktadır. Özel kıyafetleriyle farklı figür ve kareografileriyle birlikte ramazanda eğlenceye damgasını vuran aşuk ile maşuk profesyonel arkadaşlar tarafından sergilenen bu dans gösteri hem minik arkadaşların hem de büyüklerin ilgisini çekmektedir. 

Orta Oyunu Orta oyunu, çevresi izleyicilerle çevrili bir alan içinde oynanan, yazılı metne dayanmayan, içinde müzik, raks ve şarkı da bulunan doğaçlama bir oyundur. Orta oyunu adının geçtiği ilk belge 1834 tarihlidir. Daha eski kaynaklarda bu oyun; kol oyunu, meydan oyunu, taklit oyunu, zuhurî gibi adlarla anılmıştır.

Özellikle iftar sonrasında kahvelerde toplanan insanlara meddahlar hikayeler anlatırdı. Hem Meddah gösterileri! oyunculuk yapıp hem de hikaye anlatıcılığında oldukça iyi olan meddahlar insanları bir araya getirirdi.

Teravih namazı sonrasında bütün camiilerin önünde ve ara sokaklarda şerbetçiler yer alırdı. Ramazan geceleri özellikle bal şerbeti ile ağızlar tatlanırdı!

Ramazan panayırları bütün ailelerin karşılaştığı sohbetler ettiği yerlerdi. Halk dansları oynanır, aileler şerbetler içer alışveriş yaparlardı!

Ramazan eskiden herkesi bir araya getiren çok özel bir aydı. Evlerin çoğunda kapılar açık olurdu ve karnını doyurmak isteyen herkes iftar sofrasının bir parçası olabilirdi. Misafir olan kişi sofra sahibine yemek karşılığında 'Diş Kirası' olarak güzel bir hediye verirdi.

Doğrucu Karagöz ve kurnaz Hacivat eski ramazanların olmazsa olmazıydı. Sayısız karakteri içinde barındıran bu oyunları insanlar izlemekten asla bıkmazdı! Bu kukla sanatının ustaları yıllar içinde kendini oldukça geliştirmişti. Öyle ki, çoğu bir kez anlattıkları hikayeyi bir daha anlatmazlardı.